| - Κέρκυρα : Άγιος Αντώνιος της Παδούης. Ο Άγιος που ενώνει. |
|
|
|
|
Μετά
από δεκατρείς μέρες κατά τις οποίες με
μεγάλη ευλάβεια τελέσαμε το παραδοσιακό
δεκατριήμερο προσευχών για τον Άγιο
Αντώνιο,
όπου κάθε απόγευμα μαζί με τη Θεία
Λειτουργία οι πιστοί απήγγειλαν τις
παρακλήσεις προς τον Άγιο και έψαλλαν
τους ύμνους του, την Κυριακή 13 Ιουνίου,
ημέρα της εορτής του, τελέσαμε την
πανήγυρη.
Πολλοί
πιστοί συνέρρεαν όλες τις μέρες στον
ιστορικό ναό
του Αγίου Φραγκίσκου στο κέντρο της
πόλης της Κέρκυρας, έναν από τους πιο
ιστορικούς ναούς του νησιού, όπου και
βρίσκεται το ιερό βήμα το αφιερωμένο
στον Άγιο Αντώνιο, ομολογητή και Διδάσκαλο
της Εκκλησίας. Παλαιότατη παράδοση
προβλέπει για την εκκλησία της Κέρκυρας
αυτό τον εορτασμό προς τιμήν του Αγίου
Αντωνίου.
Αυτή την παράδοση την τηρούν τόσο οι
καθολικοί όσο και οι ορθόδοξοι πιστοί
της Κέρκυρας.
Παρά το γεγονός πως ο συγκεκριμένος
άγιος, έζησε και έδρασε αρκετά χρόνια
μετά από το σχίσμα των δύο εκκλησιών, η
ευλάβεια προς αυτόν εκ μέρους των αδελφών
ορθοδόξων χριστιανών της Κέρκυρας είναι
σημαντική και μεγάλη. Με
εκπλήσσει μάλιστα η γνώση που οι αδελφοί
ορθόδοξοι έχουν περί της ζωής και της
διδασκαλίας του αγίου.
Όταν δε πριν από τέσσερα χρόνια σκέφθηκα
να ξεκινήσουμε μια μικρή λιτανεία με
το άγαλμα και τα ιερά λείψανα του Αγίου
στους γύρω από το Ναό δρόμους της πόλης,
δεν περίμενα πως θα είχε τόσο μεγάλη
συμμετοχή και επιτυχία. Είχα ζητήσει
τότε από τον πρόεδρο της Φιλαρμονικής
Εταιρίας Κέρκυρας, της γνωστής ως
«Παλαιάς», να στείλει μια μικρή ομάδα
από την μπάντα για να συνοδέψει τη
λιτανεία, σύμφωνα με τα κερκυραϊκά
έθιμα. Η προθυμία του, αλλά και η προθυμία
των μελών ήταν συγκινητική. Από τότε
κάθε χρόνο με πολλή ευλάβεια ακολουθούν
και συνοδεύουν αυτή τη λιτανεία, της
οποίας η απόσταση επεκτάθηκε μέχρι και
το γνωστό Λιστόν κι από κει μέσω της
οδού Βουλγάρεως επιστρέφει στη Νικηφόρου
Θεοτόκη και το Ναό του Αγίου Φραγκίσκου.
Στη φετινή πανήγυρη, ο Ναός ήταν κατάμεστος από πιστούς. Στη Θεία Λειτουργία, μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο π. Ιωάννη, συλλειτουργήσαμε, ο πατέρας Παολίνο, Καπουκίνος, κι εγώ. Η Χορωδία του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού έψαλε πραγματικά υπέροχα και η όλη τελετή ήταν πραγματικά κατανυκτική. Ο Αρχιεπίσκοπος στην ομιλία του παρουσίασε τον Άγιο Αντώνιο, όπως μας τον περιγράφουν και οι βιογράφοι του, δηλαδή ως έναν ακούραστο κήρυκα του Ευαγγελίου και συνάμα έναν αποφασισμένο και δυναμικό ιερέα ο οποίος ήξερε να παίρνει το δίκιο των φτωχών και των αδύναμων και να αγωνίζεται για την επικράτηση του καλού μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων. Στη Λιτανεία που ακολούθησε, κι ενώ η μπάντα συνόδευε με τις μελωδίες της την πομπή, οι πολυάριθμοι πιστοί που ακολουθούσαν τον Αρχιεπίσκοπο και τους ιερείς έψαλλαν τους ύμνους του Αγίου Αντωνίου. Με την επιστροφή στο Ναό ακολούθησε το μοίρασμα των άρτων που είχαν ευλογηθεί κατά την προσφορά, καθώς και των αναμνηστικών χάρτινων εικονιδίων του αγίου. Αφού ο Αρχιεπίσκοπος ευλόγησε όλους με τη λειψανοθήκη που περιέχει το τεμάχιο των ιερών λειψάνων του Αγίου Αντωνίου, οι πιστοί με ευλάβεια, έσπευσαν να τα ασπασθούν και να τα προσκυνήσουν. Στο τέλος της τελετής, οι συμμετέχοντες πιστοί απόλαυσαν ένα πλούσιο κέρασμα, προετοιμασμένο με πολλή αγάπη και κόπο από τις κυρίες του ενοριακού συμβουλίου και τους νέους.
Π. Μάριος Ρήγος
|
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|