ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ

ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ-ΑΝΔΡΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ

+ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΝΑΞΟΥ- ΤΗΝΟΥ-ΑΝΔΡΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ

ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΧΙΟΥ

  Τήνος 17/2/2010

ΜΗΝΥΜΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Προς

Το πλήρωμα της Καθολικής Εκκλησίας

Νάξου- Πάρου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου-Χίου-Μυτιλήνης και Σάμου

Αγαπητοί μου, αδελφοί και αδελφές

Η περίοδος της Τεσσαρακοστής χαρακτηρίζεται ως καιρός προσευχής, νηστείας και εγκρατείας. Είναι κάτι το οποίο όλοι γνωρίζουμε. Εκείνο όμως που ίσως πρέπει να μάθουμε είναι, το πώς να προσευχόμαστε, να νηστεύουμε και να κάνουμε εγκράτεια.

Και οι τρεις αυτές υποδείξεις που μας κάνει ο Κύριος, μέσω της Εκκλησίας, ιδιαίτερα κατ’ αυτήν την περίοδο της Τεσσαρακοστής, συχνά παρερμηνεύονται ή παρεξηγούνται με αποτέλεσμα να δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις. Αν κατά την περίοδο αυτή, ο Κύριος μας καλούσε απλώς, να αυξήσουμε την προσευχή, την υλική νηστεία και εγκράτεια, τότε θα ήταν μία εύκολη και απλή υπόθεση και όλοι στο τέλος αυτής της περιόδου θα μπορούσαμε να είμαστε ικανοποιημένοι, ότι τηρήσαμε στο ακέραιο αυτό που ο Κύριος μας ζήτησε. Όμως ο Κύριος μας ζητά πολύ περισσότερο από αυτό. Μας λέει: «μετανοείτε και πιστεύετε στο Ευαγγέλιο».

Η Εκκλησία την πρώτη ημέρα της Τεσσαρακοστής χρησιμοποίησε ένα σύμβολο μετανοίας. Η λίγη στάχτη, που θελήσαμε να δεχτούμε πάνω στην κεφαλή μας, ήταν η ένδειξη της πρόθεσής μας να προχωρήσουμε στη μετάνοια, με σκοπό να φθάσουμε και στη μεταστροφή. «Να μη δεχθούμε δηλαδή μάταια τη χάρη του Θεού».

 Μπορούμε κατά την περίοδο της Τεσσαρακοστής να πολλαπλασιάσουμε τις προσευχές μας, να επιλέξουμε την ποσότητα και την ποιότητα της διατροφής μας, κάνοντας δηλαδή νηστεία και εγκράτεια, όμως αν δεν προσπαθήσουμε να διώξουμε τον εγωκεντρισμό μας, και να θέσουμε ως οδηγό της ζωής μας τον ίδιο το Χριστό, ματαιοπονούμε. Ακόμα κι αν δε φάμε καθόλου κρέας όλη την Τεσσαρακοστή, ή αν στερηθούμε ολοκληρωτικά το λάδι και τα γαλακτοκομικά, δε θα έχουμε ωφεληθεί τίποτε στην πνευματική μας ζωή.

Προτείνω μήπως με αυτό, να μην κάνουμε εγκράτεια και νηστεία; Όχι βέβαια! Προτείνω απλώς να μην περιοριστούμε σ’ αυτού του είδους τη νηστεία και την εγκράτεια. Έχουμε άλλα είδη που οφείλουμε να νηστέψουμε. Υπάρχει ένα άλλο είδος νηστείας, που είναι πολύ πιο δύσκολη. Είναι η νηστεία από τον εγωισμό μας, τις κακίες μας, την έλλειψη αγάπης, τις κακές συνήθειές μας, όλα τα πάθη μας. Να προχωρήσουμε σε μία αληθινή μετάνοια με την ελπίδα να φθάσουμε στη μεταστροφή.

Μεταστροφή, σημαίνει να αλλάξουμε κατεύθυνση στην πορεία της ζωής μας. Όχι απλώς με μια μικρή διόρθωση της πορείας μας, αλλά με μια ριζική και άνευ όρων αλλαγή. Μεταστροφή σημαίνει να πάμε ενάντια στο ρεύμα του κόσμου. Στο ρεύμα που δημιουργεί η τυπική και επιφανειακή χριστιανική ζωή. Η λαϊκή θρησκευτικότητα όταν παραμείνει μόνη της. Η πίστη στο Θεό όταν δεν βιώνεται με το Χριστό και την Εκκλησία του. Όταν μετατρέπουμε την πίστη μας σε ατομική υπόθεση και όχι υπόθεση του λαού του Θεού. Όταν κατασκευάζουμε «τους δικούς μας ναούς και χρησιμοποιούμε δικούς μας λειτουργούς». Όταν ερμηνεύουμε το Νόμο και το Λόγο του θεού χωρίς την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Όταν προχωρούμε σε απατηλές συμπεριφορές που μας παρασύρουν, μας παραπλανούν και μας φυλακίζουν σε μια μετριοπαθή ηθική.

Στην περίοδο της Τεσσαρακοστής οφείλουμε να βάλουμε ψηλά τον πήχη της ζωής μας, στο επίπεδο του Ευαγγελίου. Ενός Ευαγγελίου που δεν είναι απλά ένα βιβλίο, αλλά ένα ζωντανό πρόσωπο. Είναι ο ίδιος ο ενσαρκωμένος Λόγος του Θεού, ο απεσταλμένος από αγάπη στο λαό του, ο Ιησούς Χριστός. Εκείνος είναι η οδός που καλούμαστε να ακούσουμε και να ακολουθήσουμε σε όλη τη ζωή μας, διότι είναι «το φως του κόσμου που φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο». Ας αφήσουμε λοιπόν τον εαυτό μας να φωτιστεί από το άπλετο φως του. Από αυτό το ανέσπερο φως ας φωτιστούν τα βήματά μας, για να οδηγηθούμε εκεί που ο ίδιος θέλει να μας οδηγήσει, ως καλός Ποιμένας στη μία ποίμνη, και ως καλός Πατέρας στο πατρικό μας σπίτι.

Το «μετανοείτε και πιστεύετε στο Ευαγγέλιο» δεν αφορά μία μόνο στιγμή ή κάποιες στιγμές της ζωής μας, αλλά συνοδεύει όλα τα βήματά μας, για να μας ανανεώνει συνεχώς. Κάθε μέρα, κάθε στιγμή είναι καιρός κατάλληλος, καιρός χάρης. Σε κάθε στιγμή μας υπενθυμίζει, ότι πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στον Ιησού και να προσπαθούμε να παραμένουμε ενωμένοι μαζί Του. Ενωμένοι ακόμη κι όταν υπάρχουν οι τόσες δυσκολίες, η πνευματική κόπωση, οι πτώσεις! Ακόμη και στις στιγμές που έχουμε τον πειρασμό να εγκαταλείψουμε το δύσκολο δρόμο του Χριστού και ν’ ακολουθήσουμε το δικό μας. Να κλειστούμε στον εαυτό μας, στη μοναξιά μας.

 Για να φθάσουμε στον τελικό σκοπό της πνευματικής αυτής πορείας, έχουμε ανάγκη από τον Κύριο, μας το είπε καθαρά, «χωρίς εμένα δε μπορείτε να κάνετε τίποτε». Ας ακούσουμε τον ίδιο που συνεχίζει να μας μιλά. Ας ακούσουμε και ας μελετήσουμε με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος το Λόγο που θα μας απευθύνει, ιδιαίτερα σ’ αυτήν τη λειτουργική περίοδο. Ας αναζητήσουμε, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, αυτό που ο Κύριος ζητά από μας, τη συγκεκριμένη αυτή στιγμή, την Τεσσαρακοστή του 2010. Ας ακούσουμε, τι θέλει να πει στην καθεμιά και στον καθένα μας, στο σημερινό λαό Του, στην Εκκλησία Του.

  Είθε τις ημέρες αυτές της Τεσσαρακοστής όλοι μας απευθυνόμενοι προς τον Κύριο να του πούμε: «Μίλησε Κύριε, ο δούλος Σου σε ακούει».

Τότε αληθινά η φετινή Τεσσαρακοστή θα είναι «καιρός ευπρόσδεκτος και κατάλληλος», καιρός μετάνοιας και μεταστροφής. Καιρός που θα επιφέρει τη χάρη του Θεού πάνω σε όλες και σε όλους, πάνω σε όλα τα μέλη της τοπικής μας Εκκλησίας, πάνω σε όλη την Εκκλησία.

Αδελφοί μου και Αδελφές μου, καλή και αγία Τεσσαρακοστή!

Ο Επίσκοπός σας

+Νικόλαος