| - Κέρκυρα : Μήνυμα του σεβ/του Αρχιεπισκόπου π. Ιωάννη, για την Τεσσαρακοστή |
|
|
|
|
Αγαπητοί μου,
Με την
Τεσσαρακοστή και το Πάσχα ο Χριστιανός
εισάγεται στην πιο σπουδαία περίοδο
του Λειτουργικού Έτους. Πρόκειται για
μια περίοδο καταλυτική για τη χριστιανική
ζωή μας. Γι’ αυτό, όπως κάθε χρόνο, έτσι
και φέτος ας προσπαθήσουμε να χαράξουμε
μερικά σημεία που θα μας βοηθήσουν ως
κοινότητα, στην πορεία μας προς το
Πάσχα.
Εκτός από τους τρεις παραδοσιακούς κίονες πάνω στους οποίους στηρίζεται η προετοιμασία για το Πάσχα – Ελεημοσύνη, Προσευχή, Νηστεία – θα ήθελα να σας υπογραμμίσω ορισμένα σημεία του δρόμου που μας οδηγεί προς την Πασχαλινή μας πορεία. Η οδός της προσφοράς
Διασχίζει
αυτό το δρόμο, αυτόν που απελευθερώνει
την καρδιά από κάθε προστατευτική
ασπίδα, από τις φοβίες και τις υποψίες.
Έτσι σιγά σιγά αποκτά μια τρυφερή καρδιά
ικανή να συμμεριστεί τον πόνο και τις
ανάγκες του άλλου. Τότε ανοίγει τα μάτια,
την καρδιά και τα χέρια για να βοηθήσει
αυτούς που έχουν ανάγκη. Ας προσπαθήσουμε,
κυρίως κατά την διάρκεια αυτής της
Τεσσαρακοστής και της Μεγάλης Εβδομάδας,
να ανακαλύψουμε αυτούς οι οποίοι, μέσα
στις κοινότητές μας και γύρω μας, έχουν
κάποια ανάγκη. Διανύουμε μία δύσκολη
οικονομική περίοδο από την οποία έχουν
βγει και θα βγουν πληγωμένα πολλά από
τα αδέλφια μας και οι κοινότητές μας
οφείλουν να μην τα εγκαταλείψουν. Τι θα
μπορούσαμε να κάνουμε ως κοινότητα και
ως άτομα; Καλό θα ήταν να συζητηθεί αυτό
το θέμα στα Ενοριακά και Ποιμαντικά
Συμβούλια και στο τοπικό Συμβούλιο της
Κάριτας και να παρθούν συγκεκριμένες
πρωτοβουλίες, ακόμα και μικρές, από τη
στιγμή που οι δυνατότητές μας περιορίζουν
την ακτίνα δράση μας και το εύρος των
προσφορών μας. Για παράδειγμα θα
μπορούσαμε να δώσουμε μία ανάσα σε
κάποιον, με το να του πληρώσουμε το
ενοίκιο ενός μήνα. Γνωρίζω ότι, στις δύο
τοπικές μας Εκκλησίες, η Κάριτας εργάζεται
προς αυτή την κατεύθυνση, ωστόσο όλη η
κοινότητα οφείλει να συστρατευθεί,
εξασκώντας αυτό που χαρακτηρίζει τη
χριστιανική ύπαρξη: την ΑΓΑΠΗ!
Με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους αυτούς που προσέφεραν τον όβολό τους για τα θύματα του καταστρεπτικού σεισμού της Αϊτής. Η οδός της προσευχής
Η περίοδος
της Τεσσαρακοστής είναι ένα χρονικό
διάστημα που μας δωρίζει ο Θεός για να
γίνει πιο εντατική η σχέση μας μαζί του.
Είναι μια περίοδος που καλούμαστε να
ανοίξουμε τα αυτιά της καρδιάς μας για
να ακούσουμε το Λόγο του Θεού και να
ανταποκριθούμε σε Αυτόν. Από το άκουσμα
του Λόγου και από την απάντηση που
δίνουμε σε Αυτόν, προέρχεται κι
ενδυναμώνεται η πίστη μας και τρέφεται
η προσευχή μας. Μας προσφέρεται και πάλι
μια μεγάλη ευκαιρία να αξιοποιήσουμε
το βιβλιαράκι που μας δόθηκε «Η ΘΕΙΑ
ΑΝΑΓΝΩΣΗ», η οποία, όπως έχουμε
επανειλημμένα τονίσει, μας βοηθάει να
μελετήσουμε το Ευαγγέλιο της Κυριακής,
να προσευχηθούμε μ’ αυτό, να πάρουμε
αποφάσεις για τη ζωή μας, να γευθούμε
τη σοφία και την Αγάπη του Θεού που
ακτινοβολούν απ’ αυτόν τον Θείο Λόγο.
Τα Ευαγγέλια της περιόδου της Τεσσαρακοστής
και του Πάσχα, όπως εξ’ άλλου όλο το
Ευαγγέλιο, είναι τόσο πλούσια από σοφία,
μας φανερώνουν με απόλυτη σαφήνεια την
αγάπη του Θεού για εμάς, μας προσφέρουν
τόση παρηγοριά, που η μελέτη τους θα μας
πλημμυρήσει από χαρά και θα μας ωθήσει
στην προσευχή.
Νομίζω πως, σ’ αυτή την ατμόσφαιρα και σ’ αυτήν τη λειτουργική περίοδο, είναι προφανές να υπογραμμίσω ακόμη μια φορά την σπουδαιότητα της εβδομαδιαίας τέλεσης του Πάσχα στην κυριακάτικη Θεία Λειτουργία. Δυστυχώς και σε μας φανερώνεται έντονα η απώλεια της χριστιανικής μας ταυτότητας και της χριστιανικής μας συνείδησης. Μ’ αυτό τον τρόπο η Κυριακή, για πολλούς, δεν είναι πια η «Ημέρα του Κυρίου», αφιερωμένη στην τέλεση της μνήμης του θανάτου και της Ανάστασης του Χριστού, αλλά έχει γίνει απλώς το «weekend» για διασκέδαση και ξεκούραση, χωρίς καμία αναφορά στο σκοπό για τον οποίο καθιερώθηκε. Είναι ανάγκη να ανακαλύψουμε ξανά την ομορφιά της χριστιανικής Κυριακής. Για μας τους χριστιανούς η Κυριακή χωρίς την Αγία Ευχαριστία παύει να είναι Κυριακή. Δεν πρόκειται για μια ηθική υποχρέωση, αλλά για την ίδια την χριστιανική μας ταυτότητα, που οφείλουμε πάση θυσία να περιφρουρήσουμε, να υπερασπιστούμε και να δώσουμε μαρτύρια γι’ αυτήν, με την ενεργό συμμετοχή μας στην κυριακάτικη Θεία Ευχαριστία. Η οδός της νηστείας
Η νηστεία
αφορά το σώμα, αλλά δεν σταματά εκεί,
αφού ως τελικό στόχο έχει την ψυχή. Η
Εκκλησία, πράγματι, δεν μας προτείνει
μια κούρα αδυνατίσματος για λόγους
υγείας ή αισθητικής. Σκοπός της είναι
να αισθανθούμε λίγη πείνα για να νοιώσουμε
και πάλι την πείνα και τη δίψα για το
Λόγο του Θεού. Η απελευθέρωση από την
άχρηστη κατανάλωση, από τις άσκοπες
δαπάνες και σπατάλες, οι οποίες αποτελούν
μια προσβολή για τους φτωχούς και τους
μετανάστες, κυρίως σε μια περίοδο
οικονομικής κρίσης, μας βοηθάει να
ανακαλύψουμε αυτά που πραγματικά αξίζουν
και παραμένουν διαχρονικά σε αξία. Σ’
αυτήν την περίοδο, καλό θα ήταν, όπως
κάθε χρόνο, κάθε ενορία, με λίγη φαντασία,
να βρει τους τρόπους να στερηθεί από
κάτι για να το προσφέρει σε αυτούς που
έχουν περισσότερο ανάγκη. Μην ξεχνάμε
ότι στις δύο εκκλησιαστικές επαρχίες
μας, έχουμε ιδρύματα που έχουν ανάγκη
από τη βοήθειά μας: στην Κέρκυρα το
Καθολικό Γηροκομείο και στη Θεσσαλονίκη
το Κέντρο Περίθαλψης για κακοποιημένες
γυναίκες και τα παιδιά τους. Αυτές τις
εστίες αγάπης, από τις οποίες ακτινοβολεί
γνήσια χριστιανική μαρτυρία, πρέπει να
τις έχουμε συνεχώς μπροστά μας ως
υπόδειγμα και ως κέντρισμα για την
προσωπική μας συμμετοχή στην προσφορά
αγάπης, θυσιάζοντας κάτι από το χρόνο
μας, από τις ανέσεις μας και από τις
περιττές μας απολαύσεις.
Η οδός της μετάνοιας
Για να
μπορέσουμε να αγαπήσουμε, να προσφέρουμε,
να προσευχηθούμε, να μελετήσουμε το
Λόγο του Θεού, είναι ανάγκη να
απελευθερώσουμε το νου μας και την
καρδιά μας από τα βάρη και τις κεντρόφυγες
δυνάμεις που μας απομακρύνουν από το
Θεό κι από τα αδέλφια μας. Χρειάζεται
να ξαναβρούμε και πάλι τις γνήσιες
χριστιανικές αξίες της ζωής που έχουν
αλλοιωθεί από μια κοινωνία που όλο και
περισσότερο αποχριστιανοποιείται, και
στην οποία το μόνο που κυριαρχεί είναι
ο εγωισμός και το συμφέρον, η στιγμιαία
απόλαυση, η εκμετάλλευση του άλλου, η
σκληροκαρδία… Συχνά τα παιδιά μας μόνο κακά παραδείγματα λαμβάνουν από τους μεγάλους, ενώ, δυστυχώς, πολλές οικογένειες είναι διαλυμένες. Χρειάζεται ένα μεγάλο ταρακούνημα για να ξαναβρούμε τους εαυτούς μας, τον αυθεντικό τρόπο ζωής, και αυτό το ταρακούνημα μόνο ο Εσταυρωμένος Χριστός μπορεί να μας το δώσει. Εκείνος είναι η απόλυτη και η οριστική αποκάλυψη της αγάπης του Θεού για εμάς, είναι ο Πάσχοντας Χριστός που η Εκκλησία με τόση στοργή μας παρουσιάζει αυτή την περίοδο, αλλά κυρίως κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας. Κοιτάζοντας το Σταυρό μπορούμε να μετανιώσουμε για τις αμαρτίες μας και να μεταστραφούμε. Το Ιερό Μυστήριο της Μετάνοιας αποτελεί μοναδική ευκαιρία να ξαναβρούμε τη φιλία μας με το Θεό και να δούμε στο πρόσωπο των άλλων τους αδελφούς μας και όχι τον αντίπαλο μας, ή χειρότερα, κάποιον το οποίον προσπαθούμε να εκμεταλλευθούμε προς ίδιον όφελος. Ακόμη και η οικονομική κρίση που πλήττει όλο και περισσότερο τη χώρα μας, μπορεί να γίνει μια ευκαιρία για να μας ταρακουνήσει έτσι ώστε να αντιληφθούμε ότι «ο άνθρωπος δε ζει μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Θεού» (Λκ. 2, 3). «Μετανοώ» σημαίνει αλλάζω «νου», νοοτροπία, αντιλαμβάνομαι ότι η κατάσταση της ζωής μου και οι αξίες πάνω στις οποίες βασίζω όλη μου την ευτυχία (αθέμιτη αναζήτηση των υλικών αγαθών και της στιγμιαίας απόλαυσης, αδυναμία να ξεπεράσω τον ασφυκτικό κύκλο του εαυτού μου, αποξένωσή μου από το Θεό και από τις απαιτήσεις της χριστιανικής ηθικής…) με έχουν οδηγήσει στο απροχώρητο και στο κενό. Τότε με χαρά ξαναβρίσκω τον δρόμο που θα με οδηγήσει στον οίκο του Πατέρα, στην αγκαλιά του οποίου θα βρω την ευτυχία των παιδιών του Θεού. Η οδός της Ανάστασης
Όλη η ζωή
του Χριστιανού είναι μια οδός που οδηγεί
προς το φως και την Ανάσταση. Ο «δρόμος
του Σταυρού» (Via Crucis) της Τεσσαρακοστής,
είναι στην πραγματικότητα ο «δρόμος
του Φωτός» (Via Lucis)
του Πάσχα. Το Πάσχα φωτίζει «αναδρομικά»
όλη τη ζωή του χριστιανού και κυρίως
τις σκοτεινές πτυχές της ζωής, του πόνου
και του θανάτου. Η Ζωή του Αναστημένου
Χριστού εισχωρεί σε όλα τα φθαρτά κύτταρα
της ανθρωπινής ιστορίας, γίνεται
απελευθερωτική δύναμη ενάντια στο
σκάνδαλο του σταυρού, κάθε σταυρού,
ακόμη κι αυτού της πρόσφατης τραγωδίας
της Αϊτής που μας συγκλόνισε όλους.
Πριν γευθούμε τη χαρά του Πάσχα, ας μη ξεχάσουμε ότι το Πάθος και ο Πόνος του Χριστού πάνω στο Σταυρό δεν αφορούν μόνον Αυτόν, αλλά κάθε μορφή ανθρωπίνου πόνου, οποιουδήποτε πόνου, που καθιστά τον άνθρωπο δέσμιο, που τον καταπιέζει, που τον καθιστά αντικείμενο. Ο Χριστός γεύθηκε κάθε μορφή αυτής της τυραννίας, αυτής της σκλαβιάς, για να απελευθερώσει αυτές τις ακραίες καταστάσεις του ανθρώπου από την κατάρα και την έννοια της αποτυχίας και του παραλόγου. Αν ο ίδιος ο Χριστός γεύθηκε τον πόνο, την αποτυχία και το θάνατο σημαίνει πως όλες αυτές οι καταστάσεις, πέρα από την φαινομενική τους μορφή του παραλόγου, μπορούν να έχουν ένα νόημα σωτηρίας, μπορούν να μετατραπούν σε Ανάσταση, σε Πάσχα, σε Ζωή! Η ευχή μου για το Πάσχα είναι να διεισδύσει μέσα μας η δύναμη της Ανάστασης, η ισχύς της Ζωής που δεν απειλείται από το θάνατο, να συνειδητοποιήσει ο καθένας από εμάς ότι το «Χριστός Ανέστη!» σημαίνει «Εμείς αναστηθήκαμε μαζί με τον Χριστό». Εύχομαι στον καθένα από εσάς προσωπικά, σε κάθε ενορία, στους ιερείς, στους μοναχούς και μοναχές, σε όλους αυτούς που ασχολούνται με την ποιμαντική, να διαβούμε όλοι μαζί την πορεία της Τεσσαρακοστής για να φτάσουμε στη γαλήνη της Ανάστασης, στην βεβαιότητα της ελπίδας, στην πρόγευση της πραγματικής Ζωής. Γνωρίζω πόσο δύσκολη είναι η ζωή για αρκετούς από εσάς: μακριά από την πατρίδα σας (μετανάστες), οικονομικές δυσκολίες, οικογενειακά δράματα, προχωρημένη ηλικία, αρρώστιες… Δεν υπάρχει όμως κατάσταση στην οποία ο Ζωντανός Χριστός θα μας αφήσει μόνους. Η ευχή που θα ανταλλάξουμε: «Χριστός Ανέστη – Αληθώς Ανέστη», ας γίνει για όλους μας μια ευκαιρία να διασπείρουμε την ελπίδα ανάμεσα στις ήττες αυτού του κόσμου και να ανοίξουμε τις καρδιές των συνανθρώπων μας στο «Ευ-αγγέλιο» της Ζωής το οποίο δεν δύναται να αστοχήσει. Ο
Επίσκοπός σας
†
Ιωάννης |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|