ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ! B΄

Ο  Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπός μας, π. Νικόλαος, μετά τον λειτουργικό χαιρετισμό, παρουσίασε, εν συντομία, το σκοπό αυτής της προσευχής και την προσωπικότητα του αδελφού Richard  λέγοντας:

«Σήμερα ο Κύριος επισκέπτεται την τοπική μας Εκκλησία με ένα ιδιαίτερο τρόπο. Αυτή τη βραδιά είναι μαζί μας. Είναι ανάμεσά μας, όπως το υποσχέθηκε σε όσους συνάζονται στο όνομά Του. Κι εμείς σήμερα είμαστε εδώ συναγμένοι, χριστιανοί που ανήκουμε στο Χριστό μέσα από τις τρεις μεγάλες Χριστιανικές Ομολογίες. Θέλουμε να ζητήσουμε όλοι μαζί από το Θεό Πατέρα, μέσω του Ιησού Χριστού, με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος  να μας βοηθήσει να ζούμε αγαπημένοι και ενωμένοι.

Θέλω να ευχαριστήσω το σεβαστό αδελφό RICHARD  που δέχτηκε την πρόσκλησή μας, να είναι σήμερα μαζί μας και να εμψυχώσει αυτή την εσπερινή προσευχή μας.

Ο Αδελφός  Richard  είναι από τους πιο γνωστούς αδελφούς της αδελφότητας του Ταιζέ σε όλη την Ευρώπη και στην Ελλάδα.  Είναι Ελβετός στην καταγωγή και όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην πόλη της Βέρνης, θέλησε πριν πάρει τις όποιες αποφάσεις για το μέλλον της ζωής του, να επισκεφθεί για μερικές ημέρες την οικουμενική αδελφότητα του Ταιζέ στη Γαλλία.  Όμως αυτές οι λίγες ημέρες έγιναν πολλές, χρόνος, χρόνια, μια ζωή, η ζωή του. Το Ταιζέ έγινε  για τον αδελφό  Richard η λίμνη της Τιβεριάδας, όπου ο Ιησούς τον διάλεξε και τον κάλεσε να τον ακολουθήσει. Από τότε συνεχίζει την όμορφη αποστολή του. Συναντά τους νέους και τους οδηγεί με τη ζωή του, το λόγο του και την προσευχή του στο Χριστό. Τους βοηθά να τον γνωρίσουν καλύτερα. Ενώνουν την προσευχή τους με την προσευχή που ο Ιησούς απηύθυνε στον ουράνιο Πατέρα για τους μαθητές Του ζητώντας Του όλοι οι μαθητές Του να είναι ενωμένοι και αγαπημένοι.

Ο Αδελφός Richard έχει και το χάρισμα των γλωσσών, αλλά  η γλώσσα που μιλάει άπταιστα είναι η γλώσσα της αγάπης  που μαζί με το χαρούμενο, ήρεμο και ευφρόσυνο πρόσωπό του, τον καθιστούν περιζήτητο στις συνάξεις των νέων στο ίδιο το Ταιζέ αλλά και σε πολλές άλλες χώρες και Πόλεις της Ευρώπης. Του ζητούν να τους βοηθήσει στη μελέτη της Γραφής, την περισυλλογή και την προσευχή.

Είναι χαρά μας αγαπητέ αδελφέ Richard που είστε σήμερα εδώ στο νησί της Τήνου, στο νησί αυτό αδελφοί Καθολικοί και Ορθόδοξοι προσπαθούμε κάθε μέρα να δίνουμε μαρτυρία της χριστιανικής αγάπης. Αυτό το βράδυ εναποθέτουμε σε σας τη θέληση και την καρδιά μας και σας ζητάμε, με τον τρόπο που εσείς γνωρίζετε, να μας  βοηθήσετε να δοξολογήσουμε όλοι μαζί το Θεό  και να του πούμε πόσο καλό και ευχάριστο είναι να κατοικούν αδελφοί «επί τω αυτό» και μάλιστα προσευχόμενοι, όπως σήμερα, για την ενότητα των Χριστιανών.

Ευχαριστώ επίσης:

την Καθολική Εκκλησία Σύρου που ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή μας  και εκπροσωπείται αυτή τη βραδιά με δεκαπέντε εκλεκτούς νέους και τον Εκκλησιαστικό Παραστάτη της Καθολικής νεολαίας Ελλάδος αδ. Φραγκίσκο,

τον αδελφό μου στην Αρχιεροσύνη Σεβασμιότατο κ. Δωρόθεο που επίσης ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή μας και σήμερα εκπροσωπείται με τους αγαπητούς σε μας π. Γεώργιο και π. Άγγελο.

Ευχαριστώ την υπεύθυνη του Γραφείου της  Ποιμαντικής, την αγαπητή νεολαία της Εκκλησίας μας και όσους συνεργάστηκαν με οποιονδήποτε  τρόπο για την προετοιμασία της εσπερινής αυτής προσευχής.

Και τώρα σε σας, αδελφέ Richard  ο λόγος και η προσοχή μας.»

Στη συνέχεια ο αδελφός  Richard  παρουσίασε με λίγα λόγια και με πολύ καλά ελληνικά, το σημαντικό έργο της οικουμενικής αδελφότητας  του Ταιζέ λέγοντας:

«Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι ανάμεσα σας, σε αυτό το πολύ όμορφο νησί της Τήνου.  Έρχομαι από το Ταιζέ. Το Ταιζέ είναι ένα μικρό χωριό της Γαλλίας, 100 χιλιόμετρα βόρεια της Λυών. Το Ταιζέ έχει μόνο 40 κατοίκους εκτός από  τους αδερφούς της κοινότητάς μας.   Όμως το Πάσχα και το καλοκαίρι,  το μικρό χωριό γεμίζει από χιλιάδες νέους (περίπου τέσσερις με πέντε χιλιάδες).

Θα με ρωτήσετε γιατί έρχονται; Και εγώ θα σας διηγηθώ  λίγο την ιστορία  μας. Το 1940 την περίοδο του πολέμου, ένας νέος άνθρωπος, ο αδερφός Ροζέ, ξεκίνησε με το ποδήλατο από τη Γενεύη.  Έψαχνε μια τοποθεσία, στην οποία θα δημιουργούσε μια μοναχική κοινότητα. Στην πορεία του από τη Γενεύη έως το Ταιζέ,  βρήκε  δύο κατάλληλα μέρη, αλλά δεν είχε τα χρήματα για να τα αγοράσει. Τελικά, φτάνοντας στο Ταιζέ, συνάντησε μια γιαγιά που τον προσκάλεσε για φαγητό. Όταν η γιαγιά κατάλαβε το σκοπό του αδερφού Ροζέ, του είπε: «Μείνετε εδώ, γιατί είμαστε πολύ απομονωμένοι», ο αδερφός Ροζέ, μέσω της γιαγιάς άκουσε τη φωνή του Θεού, που τον προσκαλούσε να μείνει εκεί.

Στα πρώτα χρόνια της διαμονής του στο Ταιζέ, ο αδερφός Ροζέ ήταν μόνος του και φιλοξενούσε πρόσφυγες. Μετά τον πόλεμο,  το σχέδιο του αδερφού Ροζέ, άρχισε να παίρνει μορφή, με την παρουσία περισσότερων αδερφών.  Τώρα είμαστε περίπου 100 αδερφοί, από 30 διαφορετικές χώρες του κόσμου.

Από την αρχή η επιθυμία του αδερφού Ροζέ, ήταν η συμφιλίωση των χριστιανών. Η συμφιλίωση όχι όμως για να είμαστε πιο δυνατοί από τους άλλους, αλλά για να γίνουμε προζύμι ειρήνης στους ανθρώπους. Την κοινότητα αποτελούν αδερφοί καθολικοί και διαμαρτυρόμενοι. Ζούμε αρμονικά μαζί , προσευχόμαστε μαζί, δουλεύουμε μαζί. Η  επιθυμία μας είναι να είμαστε μια ζωντανή παραβολή συμφιλίωσης και αγάπης.

Εδώ και 50 χρόνια, οι νέοι ξεκίνησαν να επισκέπτονται το Ταιζέ. Συνήθως μένουν μία βδομάδα, συμμετέχουν στις προσευχές της κοινότητας και βοηθάνε στις καθημερινές ανάγκες. Συγκεντρώνονται καθημερινά για την ανάγνωση της Αγίας Γραφής, προβληματίζονται πάνω σ’ αυτήν αλλά και σε θέματα κοινωνικής και προσωπικής ζωής. Αυτοί οι νέοι είναι διαφορετικοί μεταξύ τους, προέρχονται όχι μόνο από την Ευρώπη αλλά και απ’ όλες τις ηπείρους.  Είναι ορθόδοξοι, καθολικοί ,διαμαρτυρόμενοι. Την κοινότητα όμως επισκέπτονται συχνά και Επίσκοποι και ιερείς από διαφορετικά δόγματα. Μας έχει επισκεφτεί  ακόμη και ο Πάπας  καθώς και αρκετοί Μητροπολίτες.

Στο Ταιζέ, επικρατεί το κλίμα της απλότητας. Απλότητα καρδιάς- απλότητα ζωής.  Σαν μοναχοί, ζούμε αποκλειστικά από την κοινωνική μας εργασία, δε δεχόμαστε προσφορές. Οι επισκέπτες συνεισφέρουν στα έξοδα διαμονής τους. Οι συνθήκες ζωής, είναι πολύ απλές και αυτό ακριβώς κάνει ευκολότερη την επικοινωνία.

Δε θα ήθελα να σας κουράσω άλλο, απλά το μόνο που θέλω να σας ξεκαθαρίσω είναι ότι το Ταιζέ, δεν είναι ένα οργανωμένο κίνημα, δεν ανήκεις σ’ αυτό ως μέλος αλλά ο κάθε νέος που έρχεται, προσκαλείται να γυρίζει στην ενορία του και να  μεταδώσει κάτι από  τη χαρά και το πνεύμα ειρήνης που ανακάλυψε στην προσευχή και στη συμβίωση με νέους χριστιανούς απ’ όλο τον κόσμο».

Η μαρτυρία ενός νέου από την Αϊτή που διαβάστηκε προς το τέλος της προσευχής, δεν άφησε κανένα ασυγκίνητο:

«Η νύχτα, η ζωή, ο θάνατος, δε βλέπω καμιά διαφορά.

Εκείνη την Τρίτη 12 Ιανουαρίου, όπου η χώρα ήταν βυθισμένη σε βαθειά απόγνωση, είδα πολλές δεκάδες ετών να απορροφούνται από πέντε δευτερόλεπτα σεισμού. Η ελπίδα χάνεται, δεν υπάρχουν χρήματα, δεν υπάρχει εργασία, δεκάδες χιλιάδες μένουν χωρίς στέγη, χωρίς νερό, χωρίς τροφή, χωρίς ηλεκτρικό.

Το Κράτος, πριν ήταν απόν, τώρα μπορούμε να πούμε ότι εξαφανίστηκε.

Κάτω από τα χαλάσματα τα πτώματα σε αποσύνθεση εννιά μέρες μετά:  σε όλες σχεδόν τις συνοικίες αηδιαστική μυρωδιά, κοιμόμαστε στην ύπαιθρο κοντά στα σκουπίδια, στη δυσωδία απεκκρίσεων. Θα ακολουθήσουν επιδημίες κάθε είδους.

Μα ο Θεός είναι μεγάλος, και αφού είναι αγάπη, το σχέδιο της αγάπης Του είναι ήδη καταστρωμένο. Επί πλέον υπάρχουν οι ύμνοι του Ταιζέ, «Ιησού  Χριστέ» και «Εμπιστευτείτε Τον», που μου δίνουν  δύναμη και  εμπιστοσύνη που ποτέ δε θα φανταζόμουν: σας παρακαλώ  να λέτε συχνά αυτούς τους ύμνους στη μνήμη της ΑΪΤΗΣ.

Φανταστείτε λίγο: μια γενιά που δεν είναι προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει φυσικές καταστροφές, βρίσκεται εντελώς αμήχανη μπροστά σ’ αυτές.  Δεν ήξερα ότι μετά από ένα σεισμό, οι μετασεισμοί θα ήταν τόσο ισχυροί, όλη τη νύχτα κατά τη  διάρκεια του ύπνου υποφέρω από ταχυκαρδία, και μου κόβεται η ανάσα.

Παντού πανικός, γιατί και η αστυνόμευση είναι ελάχιστη, και πολλοί φυλακισμένοι δραπέτευσαν. Κάθε βράδυ διαπράττονται κλοπές, βιασμοί, πυροβολισμοί .

Και ακόμα χειρότερα, κυκλοφορούν  φήμες: το Σάββατο βράδυ, λίγες ώρες μετά το δράμα, μια ομάδα κακοποιών, που ήθελαν να κλέψουν ό,τι είχε απομείνει, πέρασαν τρέχοντας διαδίδοντας ότι ερχόταν το «τσουνάμι».  Φανταστείτε αυτούς τους ανθρώπους, τους τόσο τραυματισμένους, με σπασμένα κόκκαλα να προσπαθούν  να τρέξουν. Ω! Κύριε!

Ζητήστε σε όλους τους λαούς της γης κατά τις συναντήσεις στο Ταιζέ να προσεύχονται κάθε 12 του  μήνα  επί 12 μήνες για το λαό της Αϊτής. Μη διστάζετε! Είναι πολύ σπουδαίο».