Αρχ/σκοπή Καθ. Αθηνών

Ειδήσεις από την Αρχιεπισκοπή Καθολικών Αθηνών

ath_sint

Αθήνα: Εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου

Την Παρασκευή 25 Μαρτίου 2016 η Ενορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Καλλιθέα τίμησε με κάθε επισημότητα την Εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Το απόγευμα της ημέρας αυτής τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον ομώνυμο Ναό στην οποία προΐστατο ο Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών π. Σεβαστιανός Ροσσολάτος και συλλειτούργησαν μαζί του ο Εφημέριος της Ενορίας π.Γιάννης Βαρθαλίτης, ο πρώην Εφημέριος της Ενορίας π. Θανάσης Γεωργούτσος, ο Εφημέριος του Καθεδρικού Ναού Αγίου Διονυσίου π. Τζώρτζης Αλτουβάς, ο υπεφημέριος του Αγίου Διονυσίου π. Αλφόνσος Σπαντάρο ,ο π. Μάρκος Βιδάλης και ο διάκονος της Αρχιεπισκοπής Καθολικών Αθηνών π.Μιχάλης Σπαντάρο. Η Εκκλησία ήταν γεμάτη από πιστούς όχι μόνο της Ενορίας Καλλιθέας αλλά και από πολλές άλλες Ενορίες της Αρχιεπισκοπής μας. Παρόντες πολλοί Αδελφοί Μαριανοί και εκπρόσωποι Θεσμών της Αρχιεπισκοπής.

   

Ο Σεβασμιότατος στο κήρυγμά του τόνισε:


Ευαγγελισμός της Θεοτόκου ονομάζεται η σημερινή εορτή μας. Η Παναγία ακούει από τον Άγγελο μια χαρμόσυνη είδηση. Τι ακριβώς εορτάζουμε και πώς μπορούμε πραγματικά να επωφεληθούμε από το γεγονός που εορτάζουμε;

 

Η Εκκλησία, η οποία θέσπισε αυτή την Εορτή, έχει συμπυκνώσει το νόημα μέσα στη Δέηση που απευθύναμε στο Θεό στην αρχή της Θείας Λειτουργίας. Είπαμε στο Θεό ότι σαν σήμερα ο Λόγος του Θεού, ο Υιός του Θεού ενσαρκώνεται, παίρνει πραγματική ανθρώπινη φύση στα σπλάχνα της Αειπαρθένου Μαρίας. Μια Παρθένος συλλαμβάνει ένα παιδί, και αυτό το παιδί-άνθρωπος είναι ο Υιός του Θεού που γίνεται άνθρωπος. Γι’ αυτό λέμε ότι είναι Θεός και άνθρωπος.
Ζητούμε όμως κάτι από το Θεό. Με τη Θεία Λειτουργία, με την εορτή του Ευαγγελισμού ζητούμε από το Θεό ένα δώρο: «Αξίωσέ μας να συμμετέχουμε και στη Θεϊκή φύση του Υιού Σου» που έγινε άνθρωπος. Ο Υιός του Θεού γίνεται άνθρωπος σαν και εμάς, παίρνει την ανθρώπινη φύση μας και εμείς ζητούμε από το Θεό να συμμετάσχουμε εμείς οι άνθρωποι στην δική του Θεϊκή φύση.
Είναι υπερβολικό αυτό το αίτημά μας;
Καθόλου, διότι αυτός ήταν ο σκοπός για τον οποίο ο Θεός αποφάσισε να κάνει αυτό το πρωτάκουστο βήμα, να ενσαρκωθεί ο Υιός του, να γίνει άνθρωπος σαν και εμάς. Ο Θεός είχε αυτό το σκοπό όταν ανήγγειλε στην Παρθένο Μαρία το σχέδιό του και περίμενε από κείνη, την απάντησή της: δέχεσαι να γίνεις εσύ το «εργαλείο» μέσω του οποίου θα πραγματοποιήσω αυτό το βήμα, να κατέβει ο Θεός στο ανθρώπινο επίπεδο;
Γιατί ο Θεός έκανε αυτό το πρωτάκουστο βήμα; Διότι όταν έπλασε το ανθρώπινο γένος είχε μεγάλα όνειρα: Να μπορέσει το ανθρώπινο γένος να ευτυχίσει συμμετέχοντας στη ζωή του Θεού. Γι’ αυτό μας έβαλε στη γη, για να επιλέξουμε αν μας αρέσει να είμαστε μαζί του ή αν προτιμούμε να είμαστε μόνοι μας.
Δυστυχώς, οι πρόγονοί μας παρασύρθηκαν και προτίμησαν να ζήσουν ανεξάρτητοι από το Θεό, και διαπίστωσαν ότι είναι γυμνοί, γυμνοί από χαρά, από ευτυχία, από ζωή.
Και τότε ο Θεός αποφάσισε αυτό που σήμερα γιορτάζουμε. Να στείλει ένα σωτήρα και ο σωτήρας αυτός θα ήταν ο Υιός Του που θα γινόταν άνθρωπος σαν και εμάς για να κάνει αυτό που εμείς έπρεπε να κάνουμε και δεν είχαμε πια την δυνατότητα να το κάνουμε.
Ποιο; Μας το λέει η επιστολή προς τους Εβραίους που ακούσαμε σήμερα. «Δεν σου αρέσουν θυσίες και ολοκαυτώματα για τις αμαρτίες».
Ο εκλεκτός λαός του Θεού ο Ιουδαϊκός, ο Εβραϊκός συνήθιζε όπως οι άλλοι λαοί, συνειδητοποιώντας την αμαρτωλότητά του, να πλησιάζει στο Θεό θυσιάζοντας τη ζωή των ζώων, για να του πει: σώσε τη δική μας τη ζωή, τη ζωή των ανθρώπων, και δέξου τη ζωή των ζώων ως αντάλλαγμα, γιατί είμαστε ένοχοι και ζητούμε το έλεός σου, τη συγχώρεσή σου, δέξου μας και πάλι.
Όμως, εκείνο που μπορεί να συγχωρήσει την αμαρτία του ανθρώπου, δεν είναι οι θυσίες ζώων, αλλά να βρεθεί κάποιος άνθρωπος που να κάνει παντού και πάντοτε το θέλημα του Θεού, το οποίο δεν κατόρθωναν να εκτελούν οι άνθρωποι.
Για αυτό ερμηνεύει η επιστολή προς τους Εβραίους ότι ο Ιησούς καταργεί το πρώτο: «θυσίες και προσφορές και ολοκαυτώματα», και εκτελεί το δεύτερο: το θέλημα του Θεού. Να, λοιπόν ποιο είναι το νόημα του ερχομού του Ιησού στη γη, το νόημα της σημερινής εορτής: «Έρχομαι Θεέ να εκτελέσω το θέλημά Σου».
Χάρις σε αυτό το θέλημα του Θεού που ο Ιησούς εκτελεί, εμείς είμαστε σωσμένοι, καταλήγει η επιστολή προς τους Εβραίους. Δηλαδή συγχωρούμαστε από το Θεό, λαβαίνουμε την συμφιλίωση με το Θεό και τη λαβαίνουμε όχι επειδή έχουμε μετανοήσει 100% για τα αμαρτήματά μας αλλά επειδή μέσα στη δική μας αδυναμία έρχεται να αναπληρώσει το υπόλοιπο της Αγάπης που δεν έχουμε, της μετάνοιας που δεν έχουμε, να το αναπληρώσει ο Ιησούς, που ανεβαίνει πάνω στο Σταυρό εκτελώντας το Θέλημα του Πατέρα Του ό,τι και αν αυτό κοστίζει.
Μα ο Πατέρας Του ήθελε το θάνατο του γιού Του; Όχι αδελφοί μου.
Οι άνθρωποι ήταν εκείνοι που ήθελαν το θάνατο του Υιού Του!!
Και ο Θεός τι ήθελε; Τη δική μας σωτηρία!! Με ποιο τρόπο; Να βρεθεί επιτέλους ένας αδελφός μας, ένας άνθρωπος που να εμπιστευθεί το Θεό, να μην υποψιάζεται το Θεό όπως οι προπάτορες που αμάρτησαν, αλλά να του έχει απόλυτη εμπιστοσύνη μέχρις σημείου να πει: «Θα μείνω πιστός στην αποστολή μου, μέχρι τέλους. Γι’ αυτό θα δεχτώ τον εξευτελισμό που μου επιβάλλουν οι άνθρωποι, την ταπείνωση, τον πόνο, τον άδικο θάνατο. Εγώ θα μείνω πιστός στην αποστολή μου, μαρτυρώντας μέχρι τέλους πόσο Εσύ αγαπάς τους ανθρώπους»
Για αυτό και ο Θεός τον εξύψωσε, τον ανέστησε και τον άνθρωπο Ιησού τον έκανε Κύριο, τον ανέβασε στο Θεϊκό επίπεδο, του είπε, εγκρίνω αυτόν τον τρόπο με τον οποίο έζησες ως άνθρωπος.
Ο Ιησούς θέτει σε ισχύ το δεύτερο: «Έρχομαι να εκτελέσω το θέλημά Σου»
Αδελφοί μου, πανηγυρίζουμε σήμερα, διότι στο γεγονός της Ενσαρκώσεως του Ιησού Χριστού βλέπουμε το ξεκίνημα της σωτηρίας μας, αρχίζει επιτέλους ένας άνθρωπος πάνω στη γη να υπακούει στο θέλημα του Θεού με πλήρη εμπιστοσύνη στην Αγάπη του Θεού. Δεν υπακούει από φόβο, ούτε επειδή δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Υπακούει επειδή ο Θεός τον αγαπάει και επειδή εκείνος αγαπάει το Θεό. Σε αυτό το πλαίσιο Αγάπης η θυσία του Χριστού γίνεται δεκτή και γίνεται Λυτρωτής μας.
Εμείς λοιπόν οι οποίοι σήμερα είμαστε συναγμένοι εδώ, τι λέμε με την παρουσία μας σ’ αυτό το Θεό που μας έστειλε το γιό Του ως Σωτήρα και σ’ αυτόν το Σωτήρα που μας έσωσε εκτελώντας το θέλημα του πατέρα Του;
Του ζητήσαμε: «Αξίωσέ μας να συμμετέχουμε στη Θεϊκή Του φύση».
Ήδη με το Βάπτισμα και την Πίστη συμμετέχουμε στην Θεϊκή Του φύση. Πόσο όμως συμμετέχουμε; Είμαστε στο σωστό δρόμο;
Μήπως έχουμε λοξοδρομήσει; Μήπως περπατάμε στην άκρη του δρόμου; Μήπως περιπλανιόμαστε στα χωράφια;
Δηλαδή μήπως έχουμε απομακρυνθεί από το θέλημα του Θεού και εφαρμόζουμε και ακολουθούμε στη ζωή μας ένα δικό μας θέλημα; Μήπως ακολουθούμε συχνά το θέλημα της κοινωνίας εκείνης που έχει απομακρυνθεί από το πνεύμα του Ευαγγελίου;
Πρέπει να απαντήσουμε στον εαυτό μας, διότι η σωτηρία αδελφοί μου προέρχεται από το ότι ο Ιησούς εκτέλεσε το θέλημα του Πατέρα Του μέχρι τη Σταυρική θυσία, γι’ αυτό και αναστήθηκε και εμείς σωζόμαστε χάρις στην εκτέλεση του θελήματος του Θεού από τον Ιησού.
Αν λοιπόν θέλουμε να παραμείνουμε σε αυτό το δρόμο της σωτηρίας δεν υπάρχει άλλος τρόπος αδελφοί μου. Πρέπει να του ζητούμε να μένουμε πιστοί στο θέλημα του πατέρα Του, όπως εκείνος έμεινε πιστός στο θέλημα του πατέρα Του.
Οπωσδήποτε είναι δύσκολο πράγμα, δύσκολο για ένα γονιό, για ένα πατέρα, για ένα εργαζόμενο, για ένα μαθητή, για ένα Επίσκοπο, για ένα Ιερέα, δύσκολο για όλους να είμαστε πιστοί στο θέλημα του Θεού, και ό,τι κάνουμε να το κάνουμε με γνώμονα: μα έτσι θέλει ο Θεός νε ενεργήσω ή αλλιώς;
Είναι πολύ δύσκολο για αυτό και ο Ιησούς Χριστός ονομάζει δύσκολο το δρόμο και στενή την πόρτα που οδηγεί στη ζωή, ευρύχωρη την πόρτα και άνετο το δρόμο που οδηγεί στην καταστροφή.
Αλλά εμείς, Δόξα τω Θεώ, έχουμε τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος που λάβαμε με το Βάπτισμα και την Πίστη, ξέρουμε ότι η Σωτηρία μας πραγματοποιήθηκε χάρις στην εκτέλεση του θελήματος του Θεού Πατέρα. Επομένως δεν μπορούμε να κάνουμε λάθος, ένας είναι ο δρόμος της Σωτηρίας μας.
Πίσω από το Χριστό που Σταυρώνεται και Αναστήνεται να περπατήσουμε και εμείς, εφ’ όσον του ζητούμε «Αξίωσέ μας να συμμετέχουμε στη Θεϊκή φύση του Ιησού»
Αυτό είναι το σχέδιο του Θεού: να μπορέσουμε και εμείς, παρά τις αδυναμίες μας, να παραμείνουμε πίσω από τον Ιησού Χριστό, ως Εκκλησία να τον ακολουθήσουμε στη ζωή μας.
Συμμετέχουμε από τώρα αδελφοί μου στη θεϊκή φύση του Χριστού, εφόσον δεν προδίδουμε αυτή την πιστότητα, αλλά και αν την έχουμε προδώσει για οποιοδήποτε λόγο,

 

για μικρά ή μεγάλα πταίσματα ο Κύριος μας περιμένει στο Μυστήριο της Μετάνοιας και Εξομολόγησης για να μας ξαναδώσει την Χάρη του, για να μας ξαναδώσει τη ζωή των παιδιών του Θεού, τη Θεϊκή Πίστη του Ιησού Χριστού και να μπορέσουμε και πάλι να βρεθούμε πίσω από τον Ιησού για να περπατήσουμε όλοι μαζί σ’ αυτό το δύσκολο δρόμο που όμως είναι ο δρόμος, ναι μεν του πόνου, της σταύρωσης αλλά και της Ανάστασης.
Εκεί μας οδηγεί και η Παναγία η οποία μπόρεσε να πει: «Ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει στη ζωή μου σύμφωνα με το λόγο Σου». Η Παναγία έμεινε πιστή ακόμη και κάτω από το Σταυρό του γιού της. Σαν και Εκείνον έμεινε πιστή στο θέλημα του Θεού, δεν πρόδωσε την αποστολή που της ανέθεσε ο ουράνιος Πατέρας. Και η Παναγία που σήμερα λαβαίνει τον Ευαγγελισμό από τον Αρχάγγελο, ακολουθεί τα χνάρια του γιού Της και μένει και εκείνη πιστή στο θέλημα του ουράνιου Πατέρα.
Θα συνεχίσουμε τη Λειτουργία μας αδελφοί μου προσευχόμενοι, ζητώντας από τον Κύριο να μας ενισχύει σε αυτή τη δύσκολη πορεία, πιστούς στο θέλημα του ουράνιου Πατέρα με την ενίσχυση που μας δίνει Εκείνος, όχι μόνο με το λόγο Του αλλά και με το Σώμα Του και το Αίμα Του, τα οποία μας δίνει από την Αγία Τράπεζα, διότι μας λέει «Όποιος τρώει τη Σάρκα Μου και πίνει το Αίμα Μου έχει ζωή αιώνια και εγώ θα τον Αναστήσω την έσχατη ημέρα».

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας και πριν την Ευλογία του Αρχιεπισκόπου ,ο Εφημέριος της Ενορίας ευχαρίστησε τον Σεβασμιότατο για την παρουσία του, όλους του ιερείς που παρευρέθησαν αλλά και όλους τους ευσεβείς πιστούς από όλες τις Ενορίες που θέλησαν να προσευχηθούν μαζί με τους πιστούς της Ενορίας Καλλιθέας στην Θεοτόκο.

Λεονάρδος Βαμβακάρης

Σύνδεσμος Καθολικών Καλλιθέας

Την Παρασκευή 25 Μαρτίου 2016 εορτάστηκαν με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα στην ενορία μας ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, η Εθνική μας εορτή και η Εορτή του Συνδέσμου.
Το πρωί ο πρόεδρος του Συνδέσμου κ. Αντώνης Σαλάχας συμμετείχε στην επίσημη Δοξολογία στον Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων και στην συνέχεια κατέθεσε δάφνινο στεφάνι στο μνημείο πεσόντων του Δήμου μας.

Περισσότερα...

Αθήνα: Χειροτονία εις Πρεσβύτερον του π. Αλφόνσου Σπαντάρο

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Καθολικών Αθηνών έζησε το Σάββατο 5 Μαρτίου 2016 στιγμές Αγαλλίασης, Χαράς και Ελπίδας. Τέσσερα χρόνια μετά την προηγούμενη ιερατική χειροτονία είχαμε την χαρά να ζήσουμε την χειροτονία του π. Αλφόνσου Σπαντάρο, υιού του έγγαμου διακόνου της Αρχιεπισκοπής μας π. Μιχαήλ Σπαντάρο. Ελπίζουμε γρήγορα να έχουμε και άλλη ιερατική χειροτονία. Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Διονυσίου ήταν πολύ μικρός για να μπορέσει να υποδεχθεί τους εκατοντάδες πιστούς της Επαρχίας μας που θέλησαν να είναι παρόντες στην λαμπρή αυτή τελετή, να ευχαριστήσουν τον Κύριο και να Τον παρακαλέσουν να φέρει γρήγορα νέες Ιερατικές κλήσεις. Παρόντες εκπρόσωποι όλων των μοναχικών ταγμάτων και των Θεσμών της Αρχιεπισκοπής Καθολικών Αθηνών.

Περισσότερα...

Αθήνα: Εορτή Αγίου Ιωσήφ του Μνήστορος

Το Σάββατο 19 Μαρτίου η Ενορία Αγίου Γεωργίου-Αγίου Ιωσήφ εόρτασε με κάθε επισημότητα την εορτή του Αγίου Ιωσήφ προστάτη της Αγίας Οικογένειας.


Στις 10 το πρωί στον ομώνυμο Ναό που βρίσκεται στο χώρο της Μονής των Αδελφών Ιεραποστόλων της Αγάπης (Αδελφών της Μητέρας Τερέζας) τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην οποία προΐστατο ο Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών π. Σεβαστιανός Ροσσολάτος με συλλειτουργούς τον Εφημέριο της Ενορίας π.Μartin Τhompson,τον π.Μάρκο Βιδάλη και τον νεοχειροτονηθέντα π.Αλφόνσο Σπαντάρο υπεφημέριο Ενορίας Αγίου Διονυσίου.
Τον Άγιο Ιωσήφ τίμησαν με την παρουσία τους πολλοί λαϊκοί από διάφορες Ενορίες της Αρχιεπισκοπής και επισκέπτες από την Πολωνία όπου όπως εξήγησε ο π.Martin τιμούν ιδιαίτερα τον Άγιο Ιωσήφ.
Φυσικά ήταν παρούσες όλες οι Αδελφές Ιεραπόστολοι της Αγάπης, των οποίων η καθημερινή βοήθεια και συμπαράσταση για τους αναγκεμένους αδελφούς μας δεν είναι μόνο Θεάρεστο έργο αλλά οδηγός για όλους μας στην καθημερινή μας ζωή.

Ο Σεβασμιότατος στο κήρυγμά του τόνισε:
Ακούσαμε 3 λόγους του Θεού όπως κάθε Κυριακή και κάθε εορτή και στο τέλος του κάθε λόγου δηλ. του κάθε Αναγνώσματος στην αναφώνηση ότι αυτός είναι λόγος του Κυρίου εμείς το επικυρώσαμε λέγοντας:
«Σε ευχαριστούμε Κύριε, σε υμνούμε Κύριε Ιησού Χριστέ» δηλαδή πιστεύουμε ότι ο Θεός μας μίλησε ή μάλλον ο Θεός μας μιλάει αυτή τη στιγμή μέσα από το γραπτό λόγο του, εμείς καλούμαστε να ανοίξουμε τα αυτιά της καρδιάς μας και να του επιτρέψουμε να μας μιλήσει, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας, να την συνεχίσουμε φωτισμένη αυτή τη ζωή μας, από την αλήθεια αυτού του λόγου.

Ποιά αλήθεια ο Θεός προσπαθεί να μας αποκαλύψει σήμερα, στη γιορτή του Αγίου Ιωσήφ;
Λέει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος ότι ο Ιωσήφ διαπιστώνοντας ότι η Μαρία η αρραβωνιαστικιά του ήταν έγκυος, μπήκε σε κρίση: «Τι κάνω εγώ μέσα σε αυτή την ιστορία, σε αυτό το καινούριο που γεννήθηκε ανάμεσά μας; Δεν είναι από μένα, τι θα κάνω;».
Πόσες φορές στη ζωή μας είμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις στις οποίες καλούμαστε να πάρουμε μία απόφαση και είμαστε σε αμηχανία: Τι να κάνω, ότι και να κάνω θα έχει συνέπειες, τι πρέπει να κάνω για να έχει τις καλύτερες συνέπειες;
Μας λέει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος: Ο Ιωσήφ, επειδή ήταν δίκαιος και δεν ήθελε να την καταγγείλει δημόσια, θέλησε να την χωρίσει στα κρυφά. Επειδή ήταν άνδρας δίκαιος, δηλαδή ακολουθούσε το δίκαιο, το σωστό, το ορθό, αυτό που για το Θεό είναι δίκαιο και ορθό, δηλαδή επειδή ήταν άνδρας Άγιος, αναζητούσε και έκανε το θέλημα του Θεού.
Ένας άνθρωπος λοιπόν που επιδιώκει στη ζωή του να ακολουθεί το θέλημα του Θεού, τι κάνει σε μία παρόμοια περίπτωση;
Δεν ήθελε να την καταγγείλει δημόσια. Την καταγγέλλω δημόσια, σημαίνει τη θεωρώ ένοχη και καλώ τους άλλους, σύμφωνα με το μωσαϊκό νόμο, να τη λιθοβολήσουν μέχρι θανάτου.
Ο Ιωσήφ δεν ήθελε να την καταγγείλει δημόσια και σκέφθηκε να την χωρίσει στα κρυφά. Πώς θα την χωρίσει στα κρυφά; Έπρεπε να το μάθουν οι άλλοι ότι δεν προχωρεί στο γάμο.
Στα κρυφά, δηλαδή θα έφευγε χωρίς να πει σε κανένα τίποτα, με αποτέλεσμα: όλη η κατακραυγή θα έπεφτε στον Ιωσήφ.
Νά λοιπόν πώς ενεργεί ένας άνδρας Άγιος, που θέλει να ακολουθεί το θέλημα του Θεού: δεν κρίνει αυτός τον άνθρωπο, δεν λέει εσύ φταις, ο άλλος φταίει… Ο Θεός ξέρει!!!

Η Εκκλησία, μελετώντας αυτή την προσωπικότητα του Αγίου Ιωσήφ, έφθασε σε ένα συμπέρασμα για το πού επικεντρώνεται τελικά η σπουδαιότητα αυτού του προσώπου, του προστάτη της Αγίας Οικογένειας. Και αυτό το συμπέρασμά της η Εκκλησία το έβαλε στη δέηση που απευθύναμε προς το Θεό στην αρχή της Θείας Λειτουργίας.
Είπαμε λοιπόν στο Θεό: «Χορήγησε Θεέ ώστε τα μυστήρια της Σωτηρίας των ανθρώπων, την απαρχή των οποίων ανέθεσες στην πιστή προστασία του Αγίου Ιωσήφ…». Ο Άγιος Ιωσήφ λοιπόν σχετίζεται με τα μυστήρια της σωτηρίας των ανθρώπων.
Εμείς γνωρίζουμε 7 μυστήρια: Βάπτισμα, Χρίσμα, Μετάνοια, Ευχαριστία κ.λ.π. Εδώ η Εκκλησία με μυστήρια εννοεί μία πιο πλατιά πραγματικότητα. Τα μυστήρια της σωτηρίας μας είναι όλα εκείνα τα γεγονότα μέσα από τα οποία ο Θεός προχώρησε σιγά-σιγά και πραγματοποίησε τελικά τη Σωτηρία μας.
Η Σωτηρία μας δεν είναι μόνο η Σταυρική Θυσία του Ιησού Χριστού, η Ανάστασή Του, η Ανάληψη στους ουρανούς, η αποστολή του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής. Δεν είναι μόνο αυτά τα γεγονότα τμήματα της σωτηρίας μας.
Το γεγονός ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος, η Ενσάρκωση του υιού του Θεού είναι ένα γεγονός για να ξεκινήσει η σωτηρία μας. Η γέννηση του Ιησού Χριστού, τα πρώτα χρόνια του Ιησού Χριστού μέχρι να ενηλικιωθεί, όλα αυτά τα γεγονότα, όλη αυτή η ιστορική περίοδος είναι μυστήρια της σωτηρίας μας. Όλα αυτά τα γεγονότα λοιπόν ο Θεός τα ανέθεσε στην πιστή προστασία του Αγίου Ιωσήφ.
Ο Ιωσήφ - ένας άνθρωπος που ούτε περιουσία είχε, ούτε σπουδές Πανεπιστημίου, ούτε πολιτική εξουσία, ούτε ήταν καμία μορφή σπουδαία, προφήτης κ.λ.π. αλλά ήταν ένας ταπεινός τεχνίτης - ανέλαβε από το Θεό μία αποστολή, που δεν φανταζόταν πόσο σπουδαία ήταν. Τη θεωρούσε ίδια με όλων των άλλων ανδρών του χωριού του. Όμως ο Θεός του ανέθεσε να προστατέψει το ξεκίνημα των μυστηρίων της σωτηρίας μας.
Χωρίς να το ξέρει ο Ιωσήφ ανέλαβε από το Θεό μία πολύ σπουδαία αποστολή: Να υπηρετήσει Εκείνον που θα ήταν ο Σωτήρας μας.

Πώς πραγματοποίησε αυτή την αποστολή του ο Ιωσήφ;
Δεν κήρυξε, δεν έγραψε βιβλία, δεν έκανε ιεραποστολή, δεν μοίρασε χρήματα στους φτωχούς. Εργάστηκε στο εργαστήριο και έζησε μέσα στην οικογένεια με απλότητα, αλλά κυρίως με ΠΙΣΤΟΤΗΤΑ. «Ανέθεσες Κύριε αυτά τα μυστήρια της σωτηρίας μας στην ΠΙΣΤΗ προστασία του Αγίου Ιωσήφ».
Να, το μεγαλείο του Ιωσήφ: ΠΙΣΤΗ προστασία. Με πιστότητα προστάτεψε την οικογένεια που του ανέθεσε ο Θεός: τη Μαρία που έπρεπε να φροντίσει με στοργή τον Ιησού. Και η Μαρία και ο Ιησούς είχαν ανάγκη από την προστασία του Ιωσήφ.
Ο καθένας στο ρόλο του μέσα στην οικογένεια. Δεν κάνει κανένας τα πάντα, ο καθένας έχει το δικό του ρόλο. Ο ρόλος του Ιησού ήταν να μεγαλώσει για να αναλάβει τις ευθύνες Του ως Σωτήρας των ανθρώπων. Για να μπορέσει να το κάνει είχε ανάγκη από μία Μητέρα, η οποία τον φρόντιζε. Και αυτή η Μητέρα για να φροντίζει τον μικρό Ιησού είχε ανάγκη από την προστασία ενός συζύγου και πατέρα.
Ο Ιωσήφ ήταν ο πιστός σύζυγος και πατέρας. Η πιστότητα του Ιωσήφ είναι το μεγαλείο του.

Ποιός από μας αδελφοί μου δεν αντιμετωπίζει στη ζωή του προβλήματα, δυσκολίες, ποιος δεν βρίσκεται σε αμηχανία, ίσως και σε απελπιστικές καταστάσεις! Και έχομε τον πειρασμό, διατρέχουμε τον κίνδυνο να απελπιστούμε, να τα παρατήσουμε, να συμβιβαστούμε, να μη μείνουμε πιστοί.
Το μεγαλείο του Ιωσήφ είναι η ΠΙΣΤΟΤΗΤΑ μέσα στην απλή ζωή που έζησε. Δεν έκανε σπουδαία πράγματα που να εντυπωσιάζουν εμάς τους ανθρώπους, εντυπωσίασε όμως το Θεό και εντυπωσιάζει την Εκκλησία. Σε όλα τα προβλήματα που αντιμετώπισε η μικρή του οικογένεια έμεινε πιστός.
Και η δέηση, που απευθύναμε στο Θεό καταλήγει: «Χορήγησε Κύριε ώστε και η Εκκλησία σου…». Να μία ακόμα οικογένεια: η Εκκλησία. Ποιά είναι η Εκκλησία;;
Η Εκκλησία δεν είναι ο Επίσκοπος ή ο Εφημέριος. Εκκλησία είναι όλοι εκείνοι που έχουν γίνει μαθητές του Ιησού, που λένε: Εσύ είσαι ο Σωτήρας μου, Εσύ με συνδέεις με το Θεό, Εσύ μου δίνεις τη δύναμη να ζήσω μία καινούρια ζωή με μεγαλύτερη πιστότητα στο Θεό. Αυτή είναι η Εκκλησία. Είμαστε όλοι εμείς.
Τι πρέπει να κάνουμε όλοι εμείς, η Εκκλησία του Χριστού; «Με τη μεσιτεία του Αγίου Ιωσήφ, να συνεχίζει η Εκκλησία να εκτελεί τα μυστήρια της σωτηρίας με πιστότητα».
ΠΙΣΤΟΙ στα μυστήρια της Σωτηρίας. Δηλαδή να ζούμε τη ζωή των μαθητών του Χριστού ως οικογένεια, ως Ενοριακή Κοινότητα ζώντας τα μυστήρια της Σωτηρίας μας: όλα εκείνα τα γεγονότα μέσα από τα οποία ο Ιησούς Χριστός μας διοχετεύει τη Σωτηρία μας. Διότι Χριστιανοί είμαστε επειδή αναζητούμε Σωτηρία, όχι επειδή είμαστε ήδη τέλειοι, αλλά επειδή βαδίζουμε στον δρόμο προς την τελειότητα.
Δεν μπορούμε να μείνουμε πιστοί σε αυτό το δρόμο προς την τελειότητα δίχως τη δύναμη, δίχως τη χάρη που μας έρχεται από τα μυστήρια της Σωτηρίας από τον Σωτήρα μας τον Ιησού Χριστό.
Για να μπορούμε να λαβαίνουμε κάθε μέρα αυτή τη δύναμη, αυτή τη χάρη της Σωτηρίας και να μπορούμε να μένουμε πιστοί, οι μεγάλοι και οι μικροί, οι άνδρες και οι γυναίκες, οι περισσότερο μορφωμένοι και οι λιγότερο μορφωμένοι.
Σε κάθε κατάσταση για να μπορούμε να μένουμε πιστοί ο καθένας στη δική του θέση, για να ζήσουμε λοιπόν τα μυστήρια της σωτηρίας μας έχουμε ανάγκη να ζούμε μέσα στην Εκκλησία, να ζούμε ως κοινότητα του Αναστημένου Χριστού, να ζούμε μαζί προσευχόμενοι στο Σωτήρα μας, ακούγοντας το Λόγο της Σωτηρίας, τελώντας τα μυστήρια και λαβαίνοντας το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, για να του επιτρέψουμε να μας μεταμορφώσει ακριβώς γιατί δεν είμαστε τέλειοι, αλλά βαδίζουμε προς την τελειότητα.
Να μας μεταμορφώνει μέρα με την ημέρα δίνοντάς μας τη δύναμη να μένουμε ΠΙΣΤΟΙ, παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις αδυναμίες μας, εκεί όπου ο καθένας και η καθεμιά μας έχει ταχθεί.

Και τελειώνοντας ο Σεβασμιότατος τόνισε:
Να για ποιο λόγο τιμούμε σήμερα τον Άγιο Ιωσήφ ή μάλλον δοξολογούμε το Θεό που μας έδωσε τον Άγιο Ιωσήφ: ΠΙΣΤΟ προστάτη της απαρχής των μυστηρίων της Σωτηρίας μας.
Μπορούμε λοιπόν να πούμε στο Θεό αυτή την προσευχή: «Με τη μεσιτεία του Αγίου Ιωσήφ, δώσε στην Εκκλησία σου να συνεχίζει να επιτελεί τα μυστήρια της Σωτηρίας με ΠΙΣΤΟΤΗΤΑ»
Και η Εκκλησία είμαστε πάντοτε όλοι εμείς!!!

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας η Ενορία και οι Αδελφές της Μητέρας Τερέζας προσέφεραν ένα μικρό κέρασμα στο προαύλιο της Εκκλησίας σε όσους είχαν τη χαρά να εορτάσουν τον προστάτη της Αγίας Οικογένειας μαζί τους.

Άγιε Ιωσήφ,
εσύ δεν ήσουν από εκείνους που λένε πολλά λόγια.
Δίδαξέ με, τη σιωπή, για να μπορώ να ακούω.
Εσύ ήξερες να προστατεύεις την Μαρία και τον Ιησού
από τον Ηρώδη και από όλους τους κινδύνους.
Βοήθησέ με να προστατεύω την οικογένεια μου
από τον εγωισμό και την υπερηφάνεια.
Εσύ ήξερες να είσαι αγνός και υπάκουος,
ελευθέρωσέ με από κάθε σκλαβιά,
ώστε να μπορώ να σε ακολουθώ
με καρδιά αγνή και χαρούμενη.

Λεονάρδος Ιωάν.Βαμβακάρης

Αθήνα: Εορτασμός Μεταστροφής Αγ. Παύλου και Ιωβηλαίου της Ευσπλαχνίας


Την Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2016 η Ενορία του Αγίου Παύλου Πειραιά εόρτασε με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα την Mεταστροφή του Αγίου Παύλου στον ομώνυμο Ναό της Ενορίας και ταυτόχρονα με απόφαση του Σεβασμιοτάτου Αρχιεπισκόπου Καθολικών Αθηνών π. Σεβαστιανού Ροσσολάτου εορτάσθηκε για ακόμα μία φορά το Ιωβηλαίο Έτος της Ευσπλαχνίας του Θεού με παναθηναϊκή σύναξη όλων των Ενοριών της Αρχιεπισκοπής Καθολικών Αθηνών.

Περισσότερα...
Greek Armenian English Filipino French Italian Ukrainian