Ομιλία σεβ. Σεβαστιανού κατά τη Λειτουργία του Χρίσματος: Κοινή και Διακονηματική ΙΕΡΟΣΥΝΗ

Κοινή και Διακονηματική ΙΕΡΟΣΥΝΗ

«Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επάνω μου. Με έχρισε. Με απέστειλε να φέρω το χαρμόσυνο μήνυμα· να κηρύξω απελευθέρωση· να γιατρέψω».

Αυτά τα λόγια του προφήτη (λέει ο Ιησούς Χριστός αρχίζοντας την αποστολή του) πραγματοποιούνται σήμερα. Δηλαδή, εγώ ο Ιησούς είμαι το πρόσωπο για το οποίο μιλούσε ο προφήτης με έμπνευση του Θεού. Εγώ είμαι αυτός που έχει το Πνεύμα του Κυρίου και χρίζεται, επαλείφεται με λάδι, δηλαδή λαβαίνει μια αποστολή, και γι’ αυτό ο Ιησούς επονομάζεται ΧΡΙΣΤΟΣ.

  • ● ●

Ποια είναι η αποστολή του Ιησού Χριστού;

Λέει ο προφήτης: με απέστειλε να παρηγορήσω, να γιατρέψω, να ελευθερώσω, να κηρύξω ένα ευαγγέλιο, δηλ. μια χαρμόσυνη αγγελία, να εγκαινιάσω μια εποχή όπου ο Θεός να δέχεται τον άνθρωπο.

Από αυτά που μας περιγράφουν τα Ευαγγέλια, ο Ιησούς Χριστός πράγματι: κήρυξε, παρηγόρησε, θεράπευσε σώματα και ψυχές, και τέλος θυσίασε τη ζωή του υπακούοντας, για να συμφιλιώσει με τον Θεό την ανθρωπότητα που δεν υπάκουε, και επομένως να εγκαινιάσει μια νέα εποχή, μια καινούργια, μια ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ.

  • ● ●

Τι το καινούργιο θα περιέχει αυτή η νέα σχέση του ανθρώπου με τον Θεό; η Καινή Διαθήκη;

Ο Αναστημένος Χριστός θα στείλει από τον Πατέρα Του το Άγιο Πνεύμα. Αυτό το Πνεύμα που έχει ο ίδιος, θα το στείλει ΚΑΙ στους ανθρώπους, σ’ εκείνους τους ανθρώπους που θα πιστέψουν σ’ Αυτόν και θα βαπτιστούν.

Και ποιο θα είναι το χαρακτηριστικό αυτής της νέας ανθρωπότητας, που θα κατέχει το Πνεύμα του Αναστημένου;

Μας είπε σήμερα το βιβλίο της Αποκάλυψης: Ο Χριστός «μας ελευθέρωσε από τις αμαρτίες μας με το αίμα του, και μας κατέστησε βασίλειο και ιερείς για τον Θεό και Πατέρα Του». Όλος ο λαός που πίστεψε στον Χριστό και βαφτίστηκε, έγινε λαός ιερατικός.

Τι σημαίνει «λαός ιερατικός», «λαός ιερέων»; Μας το λέει ο απόστολος Πέτρος: «να οι­κο­δο­μεί­στε σε έ­να πνευ­μα­τι­κό οι­κο­δό­μη­μα, για έ­να ά­γιο ιε­ρα­τεί­ο που να προ­σφέ­ρει πνευ­μα­τι­κές θυ­σί­ες, ευ­πρόσ­δε­κτες στο Θε­ό μέ­σω του Ι­η­σού Χριστού» (Α’ Πε 2,5).

Ο Χριστός λοιπόν εγκαινιάζει μια νέα ανθρωπότητα, την Εκκλησία, ένα λαό ιερατικό, που προσφέρει: όχι θυσίες ζώων και τροφίμων, όπως οι ιερείς της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά πνευματικές θυσίες.

Εφόσον ο Θεός δεν ικανοποιείται με τις θυσίες ζώων, όπως λένε οι προφήτες, ποιες είναι εκείνες οι πνευματικές μας θυσίες, που ο Θεός τις δέχεται; Είναι η ίδια η ζωή μας, όταν είναι μια ζωή ΥΠΑΚΟΗΣ, όπως ήταν η ζωή του Ιησού Χριστού κάθε μέρα, μέχρι και την υπακοή του επάνω στον σταυρό.

Γίναμε βασίλειο ιερέων, για να προσφέρομε την προσωπική ζωή μας, την καθημερινή ζωή μας, ως πνευματική θυσία ευπρόσδεκτη στον Θεό.

Όλοι οι βαπτισμένοι λοιπόν είμαστε λαός ιερατικός: για να ζούμε με υπακοή στο θέλημα του Θεού, σε όλες τις εντολές του Θεού, και έτσι να προσφέρομε στον Θεό όχι αντικείμενα, αλλά τον ίδιο τον εαυτό μας, έναν εαυτό που να του αρέσει.

  • ● ●

Αλλά τώρα τίθεται το ερώτημα: εφόσον όλοι οι βαπτισμένοι γίναμε λαός ιερατικός, δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στους βαπτισμένους και σ’ εκείνους που χειροτονούνται ιερείς;

Υπάρχει διαφορά, και μάλιστα ουσιαστική.

Μέχρι τώρα μιλούσα για την ΚΟΙΝΗ ιεροσύνη των πιστών, που τη λαβαίνομε με το Βάπτισμα και το Χρίσμα. Μας λέει η Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας ότι αυτά είναι Μυστήρια που προορίζονται για την προσωπική μας σωτηρία, και μας καλούν να γίνομε άγιοι (1533).

Υπάρχουν και άλλα δύο Μυστήρια, που προορίζονται για τη σωτηρία των άλλων, και είναι η Ιεροσύνη και ο Γάμος (1534). Ο χειροτονημένος ιερέας προορίζεται να υπηρετήσει τη σωτηρία των μελών της Εκκλησίας, και ο παντρεμένος χριστιανός να υπηρετήσει τη σωτηρία των μελών της οικογένειάς του.

Με το Μυστήριο της ιεροσύνης, ο επίσκοπος, ο ιερέας ή πρεσβύτερος, και ο διάκονος συνεχίζουν την αποστολή που εμπιστεύθηκε ο Χριστός στους Αποστόλους. Οι χειροτονημένοι, εκτός από την ΚΟΙΝΗ ιεροσύνη, που έλαβαν όπως και οι άλλοι με το Βάπτισμα, λαβαίνουν και την ΔΙΑΚΟΝΗΜΑΤΙΚΗ ιεροσύνη, που διαφέρει ουσιαστικά από την κοινή ιεροσύνη των πιστών.

Η διακονηματική ιεροσύνη, που χορηγείται με τη χειροτονία, διαφέρει από την κοινή ιεροσύνη των πιστών, διότι μεταδίδει μια ιερή ΕΞΟΥΣΙΑ· μια εξουσία στην υπηρεσία του λαού του Θεού (1592), για την οποία ο Χριστός είπε: «οι άρχοντες των εθνών ασκούν πάνω τους απόλυτη κυριαρχία και οι μεγάλοι τα καταδυναστεύουν. Δεν θα είναι έτσι ανάμεσά σας, αλλά εκείνος που θέλει μεταξύ σας να γίνει μεγάλος, θα είναι ο υπηρέτης σας, και όποιος θέλει να είναι πρώτος μεταξύ σας, θα είναι δούλος σας» (Μτ 20,25-27).

Και την υπηρεσία αυτή την προσφέρουν οι χειροτονημένοι στον Λαό του Θεού: με τη διδασκαλία, με τη θεία Λατρεία και με την ποιμαντική διακυβέρνηση (1592).

  • ● ●

Σήμερα, όπως βλέπετε, είμαστε συναγμένοι οι Επίσκοποι, οι Ιερείς και οι Διάκονοι, για να πραγματοποιήσομε την ευλογία των ΕΛΑΙΩΝ, με τα οποία οι χειροτονημένοι θα προσφέρομε στους πιστούς την Χάρη του Θεού, τη Σωτηρία.

Ο Χριστός μας κατέστησε κοινωνούς στην ιεροσύνη του, για να υπηρετήσομε τη σωτηρία του Λαού, για τον οποίο ο Χριστός έχυσε το αίμα του.

Να προσεύχεστε λοιπόν, αδελφοί μου, ώστε όλοι οι χειροτονημένοι, απαρνούμενοι τον εαυτό μας, να προσφέρομε την υπηρεσία μας με γενναιοδωρία προς εσάς, αλλά και με πιστότητα στον Χριστό. Θα υπηρετούμε έτσι τον σκοπό για τον οποίο θυσιάστηκε ο Χριστός, δηλαδή τη σωτηρία όλων μας.

Προσεύχεστε και για τους ιεροσπουδαστές μας, έξι από τους οποίους βρίσκονται σήμερα μέσα στο Ιερό.                                        ●●●

 

Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ Λειτουργία του ΧΡΙΣΜΑΤΟΣ

Greek Armenian English Filipino French Italian Ukrainian